Latinarium

Ars Amatoria I, 715-722 – Defensivtaktik
Sí tamen á precibús tumidós accédere fástus
sénseris, ínceptó párce reférque pedém!
Quód refugít, multaé cupiúnt: odére, quod ínstat;
lénius ínstandó taédia tólle tuí!
Néc sempér venerís spes ést profiténda rogánti:
íntret amícitiaé nómine téctus amór.
Hóc aditú vidí tetricaé data vérba puéllae:
quí fuerát cultór, fáctus amátor erát.

Wenn du jedoch merkst, dass sich durch deine Bitten aufgeblasener Hochmut einstellt, lass vom Unternehmen ab und ziehe den Fuß zurück! Was entflieht, begehren viele: sie hassen, was sie bedrängt; entferne durch langsameres Drängen den Überdruss an deiner Person!

Und der Bittende darf nicht immer die Hoffnung auf Liebe gestehen: die Liebe soll unter dem Namen der Freundschaft verborgen eintreten. Ich sah ein durch diesen Zugang getäuschtes strenges Mädchen: wer ein Verehrer gewesen war, wurde zum Liebhaber.